LTO Noord en de weidevogels, deel 2



In EilandenNieuws van 9 april stond een persbericht van LTO Noord waarin gesteld werd dat boeren goed voor weidevogels zorgen, dat de achteruitgang van de stand vooral het gevolg was van predatie en dat het noodzakelijk was dat de provincie overging tot bestrijding van roofdieren.

In de krant van de 16 april nam Natuur en Landschapsbescherming Goeree-Overflakkee afstand van de denkwijze van LTO Noord met verwijzing naar een agrarische praktijk waarbij ineenstorting van complete ecosystemen onvermijdelijk is.

In de krant van 23 april toont LTO voorman Frank van Oorschot zich zeer teleurgesteld in de NLGO en eist hij openbare excuses voordat er verder gepraat kan worden.


We zitten nu midden in het voorjaar. Dit is de tijd dat we de jodelroep van de kievit kunnen horen, het pietpietpiet van de scholekster, het wuttowuttowutto van de grutto.

Dus we lopen een boerenlandweg op, achthonderd meter lang, verrekijker mee, en gaan genieten. Aan de noordkant, wat we ook kijken, niets. Aan de zuidkant één veldleeuwerik. Op 32 hectare, midden in het voorjaar. Goede verrekijker, goede vogelaar.


Goeree-Overflakkee meet 422 vierkante kilometer. Daarvan is 160 km2 water en 262 km2 land. Van dat land is 160 km2 landbouwgrond, 16.000 hectare, 61 % van het landoppervlak.


Pieter Winsemius lanceerde in november 2020 Aanvalsplan Grutto. In dat plan worden 34 gebieden aangewezen die kansrijk worden gezien om grutto’s te behouden. Daar zit Goeree-Overflakkee…niet bij. De vogels zijn gevlogen en ook de plannenmakers hebben er geen vertrouwen meer in. Dat is toch slikken als je weet dat tot begin 2000 de grutto een hele normale broedvogel was op het eiland. Op die 16.000 hectare.

Valt er te leven zonder de grutto? Tuurlijk, we doen het elke dag. Maar de grutto is als de bekende kanarie in de kolenmijn: grutto’s weg, alles weg. Geen insecten, verstoord bodemleven, geen kruiden, geen bloemen, geen kikkers, nauwelijks zoogdieren. En zo ligt het boerenland van Goeree-Overflakkee er momenteel bij. Akkerranden, patrijzenveldjes, het zijn doekjes voor het bloeden, letterlijk.


De oorzaak van deze trieste situatie? De manier waarop agrariërs momenteel boeren. We gaan hier de argumenten niet herhalen, zie ons stuk van 16 april.

Valt het de agrariërs te verwijten dat ze boeren zoals ze boeren? Nauwelijks. De marges zijn smal, de grondprijzen hoog, de druk vanuit de politiek steeds ongemakkelijker, de publieke opinie vijandig.


De ergernis bij de NLGO zit hem in het mooi weer spelen van LTO Noord (‘we zorgen goed voor de weidevogels’), het selectief putten uit rapporten (‘De laatste decennia zorgen roofdieren voor een grote vermindering van eieren en vogels. Deze waarneming wordt ondertussen door onderzoek ondersteund.’, terwijl dat helemaal niet blijkt uit dat onderzoek (Boerenlandvogelbalans 2020, SOVON)), en nu weer het niet willen horen van de feiten en op hoge toon eisen van openbare excuses van een vereniging die slechts constateert wat er werkelijk aan de gang is op Goeree-Overflakkee.


De NLGO is bekend met de initiatieven voor duurzaam boeren, zoals de strokenteelt in Ooltgensplaat, de plasdrasgebieden aan de Oostdijk, en het experiment in de Van Pallandtpolder. Het bestuur levert zelfs een deelnemer aan de werkgroep natuur. Ter gelegenheid van ons 40 jarig bestaan in 2019 hebben we een symposium gehouden over deze ontwikkelingen op Goeree-Overflakkee en op Schouwen-Duiveland. We juichen dit soort ontwikkelingen toe, uiteraard. Maar als zaken verdraaid worden, melden we ons en vertellen we, met cijfers onderbouwd, het werkelijke verhaal.

Wij snappen ook wel, dat agrariërs dit niet doet om de natuur te vernielen, natuurlijk niet, wij menen dat hun handelen en bedrijfsvoering een voortvloeisel is van falend landbouwbeleid.

Wij als NLGO zijn te allen tijde bereid om mee te praten over de uitdagingen waar agrariërs voor staan: over bodem en beheer, en over veranderingen, die goed zijn voor de boer en voor de natuur.



Bestuur NLGO (Natuur & Landschapsbescherming Goeree-Overflakkee)



Grutto, foto gemaakt aan de Romeinseweg in polder de Oude Oostdijk op 23 mei 2011 (!)